HIC¹ EST TRADITIO

²Rerum omnium scripturarum traditio subsequatur.

Quam ob rem ego in Dei nomine ille,^a filius illius^b condam:

Dum non est incognitum, sed apud plures notum esse cernitur, qualiter ego aliqua femina – aut puella –, filia illius,^c legibus eam sponsavi, et de rebus meis, qui sunt sitas in pagos illos,^d ei aliquid per carta donationis ante die nuptiarum confirmavi, et habendi^e et^f per hanc titulum traditionis vel per servo meo nomine illo^g et per hostium de ipsos^h domus et cispitae de illaⁱ terra seu vitis de ipsas vineas et ramos de illas^j arbores. Et quantumcumque in ipsa donatione continet, id sunt tam terris, vineis, pratis, silvis, exenis,^k a[b]iacentiis,^l omnia et ex omnibus, sicut^m illa donatione loquitur vel in ista traditionaeⁿ insertum est, dilecta sponsa mea nomine illa,^o a diae praesente per hanc titulum traditionis^p ad missum tuum nomine illum^q de iure meo [in]^r tua trado dominatione et potestate perpetualiter ad possidendum vel ad faciendi exinde in omnibus iure perpetuo atque firmissimo ha diae praesente vel tempore, quicquid volueris, neminem contradicentem.

Si quis vero, quod fieri minimae credo, si ego ipsae aut ullus de heredibus meis vel quislibet extranea aut obposita persona, qui contra hanc titulum traditionis, quem ego conscribere vel adfirmare rogavi, venire aut aliqua calumnia generare praesumpserit, cui litem intulerit solidos^s tantos conponat et sua repetitio in nullisque modis obtineat effectum et hanc traditio ista ha m[e]^t facta, meis vel bonorum hominum manibus roborata cum stipulatione subnixa omnique tempore maneat inconvulsa.