König Ludwig ordnet die Verhältnisse der Zinsleute in Berg zu Constanz und Sanct Gallen.
Datierung: 904 02 09
Ausstellungsort: Regensburg
† In nomine sanctae et individuae trinitatis Hludowicus divina favente gratia rex. Si fidelium nostrorum iustis petitionibus sanisque consiliis assensum praebemus, id nobis et ad praesentarium statum et futurae felicitatis emolumentum credimus profuturum. Idcirco noverit omnium fidelium nostrorum industria, praesentium scilicet atque futurorum, quod Salomon venerabilis episcopus Constantiensis ecclesiae sed et abba monasterii sancti Galli ad praesentiam nostram detulit, qualiter serenissimus genitor noster, Arnolfus videlicet imperator augustus, quendam locum suo iuri cedentem, qui dicitur Perg, cum censariis et omnibus ad eum pertinentibus ad Constantiam contradidit. Sed cum nonnulli ex eisdem censariis more solito ad monasterium sancti Galli hereditatem suam traditam haberent atque illo censum profiterentur, nihilominus ab episcopii rectoribus censum alium graviorem ad partes episcopii persolvere compellebantur, indeque aliqua dissensio inter illas duas ecclesias exoriri videbatur. Quapropter rogante praescripto episcopo atque in hoc consentientibus utriusque partis rectoribus et ministratoribus, monachis videlicet atque canonicis, cum utrorumque advocatis ad abolendam futuris temporibus totius dissensionis molestiam nostra auctoritate decernimus atque iubemus, ut hi, qui ex principio regni patris nostri Arnolfi ad ipsum monasterium suas res contradiderunt sive cum rectoribus monasterii concambiaverunt, ex praedictis censariis partibus episcopii restituantur; ea videlicet ratione, ut reliqui omnes, qui in fine Karoli imperatoris et in principio regni patris nostri in vestitura praefati monasterii iure census absque redemptionis licentia reperti sunt sive res suas cum rebus monasterii concambiaverunt, deinceps omnibus temporibus tam ipsi, quam omnia, quae possident, sub tutela ipsius monasterii, cui etiam praedictus episcopus abba praeesse dinoscitur, absque ullius personae inquietudine securi atque inconcussi permaneant, nullusque iudex vel ex nostra vel ex episcopii parte eos inquietare praesumat, sed solis monasterii procuratoribus iusta conditione subiaceant. Si qui vero sunt de praenotatis hominibus, qui partem hereditatis sive adquisitionis suae ad praefatum monasterium sine licentia redemptionis contradiderunt et preterea aliam hereditatem absolutam habent, ex ipsa traditione censum condictum ad monasterium solvant, sed nullo modo episcopus sua adquisitione ad eos careat, quam iuste ad episcopatum suum cognoscit habere; illi autem, qui de praefatis hominibus suas res ad ipsum monasterium ita contradiderunt, ut penitus redimendi licentiam habeant, si voluerint, censum placidum ad monasterium solvant vel, si noluerint, res suas redimant, episcopo tamen erga eos etiam suae inquisitionis iure conservato. Et ut haec auctoritas confirmationis per cuncta annorum curricula inviolabilem obtineat firmitatem, manu propria subtus eam roborantes anuli nostri inpressione sigillari mandavimus. Signum domni Hludowici M serenissimi regis. Engilpero notarius ad vicem Diotmari archicappellani recognovit et subscripsit. Data V id. feb., anno incarnationis Domini DCCCCIIII, indictione VII, anno vero regni piisimi regis Hludowici V. Actum Regino civitate in Dei nomine feliciter. Amen.