Garin, fils de Fulmerius, et ses successeurs, avaient frauduleusement détenu une partie de la terre dans laquelle était le bourg que les moines de Marmoutier avaient à Vendôme. Après sa mort, Agnès, sa femme, et Hildebert, son fils aîné, furent contraints par jugement de la cour de Geoffroi de Preuilly, comte de Vendôme, de reconnaître qu'ils détenaient cette terre sans l'autorisation du Chapitre général et malgré les réclamations des moines. Radulfe, prieur de Lavardin, leur ayant donné neuf livres, ils s'en dessaisirent par un couteau, qui pendant plusieurs années fut conservé à Lavardin, comme preuve de cette remise. Agnès et son fils se rendirent ensuite dans le Chapitre de Lavardin, où ils renouvelèrent leur abandon en présence de témoins. Puis ayant été admis à la participation des bienfaits de Saint-Martin et à l’association des moines, ils reçurent le couteau par lequel ils avaient fait leur abandon à Vendôme, et le déposèrent de leurs propres mains sur l’autel, en témoignage de la restitution qu’ils faisaient du bien de Saint-Martin, indûment détenu par eux.
Datierung: 1097
Litterali noticia successoribus nostris tradere curavimus quod, anno ab incarnatione millesimo nonagesimo septimo, recuperavimus, iusticia .... igente, quiquid Guarinus, Fulmerii filius eiusque successores, de terra illa in qua, apud Vindocinum, burgum habemus, tenuerunt. Quia enim ipse Guarinus terram, sancti dum inde esset serviens, sibi fraudulenter retinuerat; ipso iam defuncto, Agnes uxor eius et Hildebertus eorum senior filius, Goffredi Prulliacensis tunc vindocinensis comitis suorumque iudicio, coacti sunt recognoscere se iniuste terram sancti possidere, dum absque generalis capituli auctoramento, immo monachis semper calumpniantibus, eam tam ipse Guarinus quam et ipsi tenuerant. Acceptis itaque a domno Radulfo tunc lavarzinensis cellae priore novem libris, super omnibus que inibi habuerant gratanter guirpium fecerunt per quendam cultellum qui et ob hoc per plurimos annos apud Lavarzinum in testimonium guirpi illius servatus est. Hanc guerpitionem et totam convenientiam viderunt et audierunt quamplurimi, ex quibus sufficiant in testimonium tam ex nostra quam ex eorum parte, Salomon de Fractavalle – Harduinus de Ponte – Hugo de Martiniaco – Martinus famulus – Herveth, filiaster eius – Engelardus famulus – Alcherius de Lavarzino – Galterius nutricius, et quia eorum consanguineus dicebatur, decem solidos ut auctoraret haec que retulimus, a nobis habuit. Quibus ab omnibus concorditer auctoratis, tam Agnes mater quam Hildebertus filius eius Lavarziuum adierunt, sicut pepigerant, ibique in capitulo totam convenientiam superius scriptam, multis itidem assistentibus, reauctoraverunt. Acceptoque ibi Sancti Martini benefacto fratrumque societatem, cultellum cum quo Vindocini guirpium fecerant accipientes, propriisque manibus portantes super altare obtulerant ............ scilicet restituentes sancto quod de suo iniuste possederant. Horum nichilominus testes extiterunt: Salomon de Fractavalle – Hugo de Martiniaco – Harduinus de Ponte – Hugo Britellus – Martinus et Ledbertus famuli, multique alii. His autem que retulimus non interfuerant alii duo filii prefati Guarini, Wlgrinus scilicet et Rainaldus, quos Turonis commanentes in Castello Novo adivimus, ubi et ipsi in Sancti Martini domo, presente etiam matre, ibi, Maioris Monasterii benefacto a tribus monachis quos ad hoc domnus Bernardus abbas, ex consensu capituli, illuc transmiserat, accepto, reauctoraverunt gratanter totam convenientiam quam cum matre ipsorum et fratre feceramus. Huic vero terciae auctorationi interfuerunt monachi qui ad dandum benefactum missi fuerunt: Rivallonius scilicet sacrista – Matheus – Mathei de Aureomonte filiaster – Petrusque Britannus. Laici quoque adfuerunt quorum nomina subterscribuntur: Radulfus, popinus Alberi de Malfemer – Johannes Guitbertus – Ebulo Mercator – Gualterius cambiator – Guido Pedferre – Vitalis Guineherius – Arraldus de Cella – Rainaldus – Goscelinus corduanarius – Garellus merchator – Haldoinus cellararius – Johannes cellararius – Rotbertus tort chapel – Ascelinus carpentarius – Stephanus Blanchet.

