Pateat successoribus nostris huius loci scilicet Maioris monasterii habitatorius anno ab incarnatione Domini MCV, primo domni Willelmi ordinati Rome abbatis, quo etiam Buamundus descendens Ierosolymis visitavit hunc locum petivitque tam sibi quam omnibus conchristianis quos in illis partibus in Dei servitio reliquerat orationum nostrarum suffragia et accepit societatis nostre benefactum, atque suo nos revestivit, insuper promisit, si Deus successus suos secundaret, se nobis et loco nostro provisurum, Rotbertum de Bellismo cum filio suo Willelmo et quampluribus suis militibus venisse in capitulum nostrum in dominica medie quadragesime et accepisse benefactum nostre societatis. Unde Deo et nobis gratias agens promisit nos et nostra licet eatenus honorifice servaverat, deinceps honorificentius tanquam ex debito, ubicunque sua potestas attingeret, conservaturum se et honoraturum. Dum hec autem agerentur, rogavimus eum ut filio Willelmo qui in eadem erat presentia et simul cum eo benefactum acceperat, quicquid habebamus in tota terra sua et similiter quicquid in Pontico habebamus, concedere nobis faceret. Ipse vero, tam nostris quam patris sui precibus assentiens, concessit et, ut firmior inviolabilisque foret concessio, tradidit prius donum priori, domno scilicet Willelmo, qui fuit Redonensis archidiaconus, per quendam baculum, et postea super maius altare eundem posuit baculum, videntibus et audientibus istis testibus: Willelmo de Pois, Willelmo de Alneio, Normanno de Neafle, Willelmo fratre eius, Willelmo Mala Gerba, Willelmo filio Pagani, Godefrido camerario, Roberto Oison, cognato eiusdem Roberti, qui semetipsum dedit ad monachatum in hoc loco, si citra Alpes monachus efficeretur.Hoc etiam, eiusdem Roberti iussu, huic cartule inseruimus quod omnibus monachis nostris per totam terram suam pedagium perdonavit, mandans et comminans per Amangisum, quemdam famulum suum, omnibus huiusmodi suis officialibus ne ullatenus presumerent a nostris monachis deinceps vi nec precaro requirere pedagium.