None
Datierung: 1175
In nomine et in honore sanctae et individuae Trinitatis, Patris et Filii et Spiritus Sancti, amen. Ego Odo de Montiniaco et Agnes uxor mea, volentes amplificare cultum Dei ob remissionem peccatorum nostrorum et omnium antecessorum seu successorum nostrorum, assensu et voluntate filiorum filiarumve nostrorum, Raherii scilicet, Hugonis, Odonis, Eustachiae, Jaquelinae, Hildeardis et Galienae, dedimus et concessimus Deo et monachis Beati Martini Maioris Monasterii, per manum Gaufredi, eiusdem loci tunc prioris, virgultum prope castrum Montiniaci situm, et campum cuiusdam Philippi eiusdem virgulto adiacentem; pro quo campo excambiavimus ipsi Philippo arpentum prati ad Plancas de Noa. In quo campo semel facient monachi capellam ligneam; nos autem auxilio Dei et parrochianorum edificabimus ecclesiam lapideam. Hoc autem donum ita liberum fecimus et quietum, ut nichil in eo retineremus, praeter mercedem animarum et ut monachi ibidem hospites et ministeriales, quotquot voluerint recipiant et eorum consuetudines sive redditus, intra terram suam ex integro possideant, furnum etiam edificent. Dedimus etiam decimam molendinorum nostrorum in Lido subtus castrum sitorum et anguillarum, et furnorum, qui in eodem castro sunt, piscariam in Lido ad bocellas et vincatas. Quando autem abbas sive prior vel panetarius Montiniacum venerint, quolibet modo poterint, pisces capiant. Dedimus quoque decimam de Andeglo et decimam pedicatorum in forestis nostris. Dedimus etiam noam quandam, quam Ansoldo concesseramus ad custodiendum et aedificandum, ut sicut Ansoldus ex nobis eam tenebat, ita ex monachis teneat. Boscos autem nostros concessimus monachis et hospitibus eorum ad domos edificandas et ad ardendum sicut hominibus Montiniaci, et terram ad sex boves apud villam Enblonii et hospitalitatem convenientem, nichil prorsus in eis retinentes. Si quis vero hominum nostrorum de feodo nostro vel in decimis, vel in caeteris possessionibus praefato loco aliquid dederint, similiter concessimus. Et si forte aliquando mercatum Montiniacum constituere poterimus eius decimam supradictae elemosinae dono coniunximus. Prior autem suprascriptus, et qui cum eo erant monachi, victui monachorum qui huic loco deservierit medietatem decimae vini vinearum Montiniaci concesserunt. Huius rei sunt testes ex parte domni Odonis et Agnetis uxoris eius: Rainaldus de Spieriis, Harduinus de Cantosmo, Boso de Lanneriaco, Galterius de Montiniaco et Adam filius eius, Andulfus, Gradulfus filius Francisi, Willelmus de Moncellulis, Gausfredus de Vineoliis, Engelricus maior et fratres eius Ansoldus, Ascolmus, Henricus, Barbinus, Philippus, Rainaldus pistor, Rainaldus closarius, Hubertus filius Girberti, Stephanus de Monte Dublelli, Galterius et Gaufredus filii eius. De clericis: Richerius archidiaconus qui fecit ibidem mensurare cimiterium, Herveus decanus, Ilbertus filius Fulconis, Raimbaldus clericus archidiaconi, Giraldus capellanus Montiniaci, Jeremias de Bosco Garnerii. De monachis: Gaufredus prior, Giraldus Miletus, Odo de Sancto Serenico, Odo Engelardi panetarius, Herveus de Galardone, Gaufredus de Sancto Hilario; de famulis: Hugo maior et Nevelo frater eius, Tetbaldus filius Laurentii, Arnulfus maior, Mauricius carpentarius et Rotbertus filius eius, Landricus famulus prioris. Paganus famulus panetarii, Johannes filius Aslini de Chilziaco. Quando autem hoc donum concessum et confirmatum fuit, interfuerunt: Gradulfus filius Francisci, Robertus filius Adelardis, Hilgodus faber, Hugo de Jalentio, David filius Fulcherii, Herbertus de Merasenta, Loherius et Rainaldus filius eius, Popardus de Moreis, Haimericus, Adam et Johannes, tres fratres.