None
Datierung: 1050-1060
Carnotenae quidam civitatis indigena, rebus dives, professione miles, aetate iuvenis, conditione nobilis, suavis moribus, nomine Ratherius, sua post decessum suum praedia Sancto Martino Maioris Monasterii ad usum inibi Deo famulantium fratrum, cum adhuc esset in saeculo delegavit, tribus eius sororibus annuentibus et absolutissimo assensu publicaque donum id voce confirmantibus,Milesinde videlicet, Rainsoinde ac Adelaide necnon et comite Theodebaldo matreque eius Ermengarde comitissa, auctoramento suo corroborantibus.Dedit igitur fundum qui vocatur Sanctus Peregrinus, situm in territorio Dunensi, alium qui nuncupatur Matersemita vel Mater Sentium; multae quippe semper ibi sentes proprio quodam obtentu et naturali situ densescunt, in pago ibidem Dunensi consistentem; alium in Carnotensi Humblerias vocitatum et quicquid ad eos pertinebat, prata, vineas, culta et inculta, servos et ancillas cum appendiciis aliarum villularum ad eosdem fundos pertinentium, furnile quoque in suburbio Carnotino et vineas in eius civitatis territorio sitas. Postea vero proximefatus miles, saeculi labiles divitias et delicias et honores aeternae beatitatis et beatae aeternitatis amore fastidiens, in suggillationem divitis illius iuvenis qui a domino tristis audito omnia relinquendi consilio, recessit ut omnium dominum possideret, omnia reliquit ut Christum expeditior sequeretur, mundanis se impedimentis expedivit et implicamentis explicuit, grave levi, asperum leni, terrenum celesti, carnalem spiritali, cultum cultu, quaestum quaestu, iugum iugo, onus onere, commutavit, habituque simul et animo mundum exuens ex athleta nobile monachum fecit nobiliorem, militiae terrenae cingulo soluto et caelestis accincto, veteris conversationis improbanda confessus, et novae conversionis approbanda professus, in praenominato monasterio sub domno abbate Alberto. Tunc illa superius memorata praedia, quae post suum habenda decessum loco illi contulerat, ad praesens de toto possidenda concessit, quae omni vitae eius tempore libere et quiete et absque aliqua calumniarum interpellatione Maioris fratres Monasterii possidere. At postquam ille multos in brevi complens annos et de divitiarum exoneratione et fastus ambitusque saecularis abrenunciatione et floridae iuventutis edomatione terrenaeque nobilitatis contemptu nobiliora saeculis exempla relinquens felici ad dominum obitu migravit. Una sororum eius, natu inferior, astu superior, nomine Adaladis, fratris sui donis novas cepit inferre calumnias, non ea suo inficiens assensu data, cum non solum nutu simplicique sermone, sed etiam iure ea iurando firmaverit,quod exagitabat ergo praefati monasterii fratres et inquietis avocabat Iitigiis,perque Rainaldi cuiusdam cognomento de Spieriis, cui nupserat, violentiam praedictus praediis iniuriosas et iniustas excitabat calumnias. Tandem clementiam Dei famulis suis beati Martini meritis et intercessionibus obtinentibus, consilia in melius referentes, concordiae favere delegerunt; acceptisque a monachis decem denariorum libris, in consensionem dissentione conversa, quod abnuebant annuerunt.Venerunt itaque ambo Maius Monasterium et ipso sacratissimo sabbato Paschae, vigilia resurrectionis dominicae, sub praesentia domni abbatis Alberti, in conventu omnium fratrum accepto loci beneficio, quicquid domnus Ratherius Sancto Martino dederat absolutissimo se auctoramento et clara voce non semel tantum, sed iterum atque iterum confirmare testati sunt; nec sermone tantum audibilem, sed intuitu etiam visibilem et tactu quodam modo palpabilem assensum suum hunc fecerunt, quando quidem cartam in qua donatio rerum illarum scripta erat, manibus annuendo contrectarunt, et auctorisationis suae donum super sancti Martini altare posuerunt. Conventionis quoque fuit, ut si monachus fieri Rainaldus ille voluerit, propter hoc ipsum suscipiatur, etiam si nichil aliud attulerit; ita tamen si uxor eius nulli se alii nupturam quandiu vixerit, ille spoponderit.Sin autem mortuus in saeculo fuerit et sui illum Maius Monasterium afferre voluerint, sepulturae tradendus, a monachis, si tamen excommunicatus non fuerit, excipiatur. Munimen chartae testes subscripsimus horum praesidium nostris praesentibus atque futuris. Deodatus frater ipsius Rainaldi, Gualterius de Puisatico, Tetbaldus de Pataico; Guarinus clericus, Gausmerus clericus, Haimo clericus, Rainaldus maior, Richardus maior, Rotbertus maior, Otbertus, Gausfredus cocus. Tetbaldus, Bernardus, Rainaldus faber, Gaucherius, Durandus, Boselinus, Arnulfus.