Edition[fol.41v]
[...]
XL
PRESTARIA QUI REM ALTERIUS SACIRE UULT ET N[O]N POTEST ET PTEA PR[E]CAT
D[omi]no inl[ustri] il[lo] et mihi p[ro]prio dom[no] il[le]. Du[m] p[er] malor[um] hominu[m] consili-
u[m], quod n[on] debuera[m], de t[er]ra u[est]ra in loco nuncupante il[lo], quem
excolere uideor, reuellare conaui et ipsa terra ad p[ro]pri-
etate sacire uolui et n[on] potui, q[uo]d nec racio p[rae]stetit, et uos u[e]l
[fol.42r]
agentes u[est]ri eam ad parte u[est]ra reuocastis u[e]l nob[is] exinde eiecis-
tis, sed postea ad peticione bonoru[m] hominu[m] nob[is] ea[m] ad excolen-
du[m] reddedistis. Propterea hanc p[re]caria a dominacione u[est]ra
emittim[us], ut, qua[m]diu uob[is] placuerit, ut ea[m] teneam[us] absq[ue]
ullo u[est]ro p[rae]iudicio. Quidquid reliqui accolani u[est]ri faciunt, nos
reddere spondim[us]. Q[uo]d si non fecerim[us] et ob hoc neglegentis,
tardi aut contumaci fuerim[us] publici p[er] hanc p[re]caria, quasi
se[m]p[er] p[er] quinquenniu[m] renouata fuisset, condemnati, ut lex p[rae]stat
tardis aut neglegentib[us], et de ipsa t[er]ra nos pontificiu[m] ha-
beatis eiciendu[m]. Facta p[re]caria ibi, sub d[ie] il[lo], anno il[lo].
[...]